Paardencommunicatie: Wat de oren zeggen

Als je paard zijn oren naar achteren heeft, dan is hij boos!’ Dit zinnetje zorgt voor veel onbegrip en onterechte angst bij mensen. Als een paard zijn oren naar achteren heeft, hoeft dat helemaal niet altijd te zeggen dat hij boos is! Het hangt ervan af hoe plat hij zijn oren naar achteren heeft. Bovendien doen sommige paarden hun oren naar achteren uit angst en hopen ze zo met rust gelaten te worden door een dominantere soortgenoot. Het is ook heel erg afhankelijk hoe de verdere gezichtsuitdrukking is en andere lichaamstaal die we al behandeld hebben, zoals de staarthouding, hoe laag of hoog houdt hij zijn hoofd, etc.

Over het algemeen kunnen we een aantal oorstanden onderscheiden:

Wise Guy heeft zijn oren naar voren en kijkt blij, geinteresseerd

Naar vorengeprikt = alert, kan duiden op gespannenheid (in positieve, of negatieve zin), verraadt waar het paard naar kijkt (iets in de verte wat zijn aandacht getrokken heeft) 

Sanne heeft haar oren naar voren geprikt en kijkt aandachtig naar iets in de verte

Naar voren = blij, geïnteresseerd.

Classic staat ontspannen te eten

Wise Guy is relaxed, maar blijft met een oor de omgeving afscannen

Zijwaarts afhangend = ontspannen, soezen in de zon, als de oren zijwaarts afhangen en tijdens een rit ritmisch meedeinen dan is je paard superontspannen!

Wise Guy let op het paard achter zich

Wise Guy staat te doezelen met ontspannen oren naar achteren

Naar achteren = geeft aan waar het paard zijn aandacht op richt, nl op iets achter zich (bijvoorbeeld naar de ruiter). Het kan ook zijn dat het paard lekker staat te doezelen en daarbij zijn oren licht naar achteren heeft: dit paard is helemaal in zichzelf gekeerd, maar kan bij het minste geringste weer alert reageren, zodra er een geluid, of beweging is die zijn aandacht trekt.

Wise Guy is boos op het paard in de paddock naast hem

Fly Girl is boos op Classic en drijft Classic op

Plat gedrukt in de nek = kwaadheid of angst, afhankelijk van dominantie. Te lezen aan de overige lichaamstaal (zoals reeds besproken in vorige blogs).

Paarden hebben oren als telescopen - een oor naar voren en de ander naar achter

Diamond kijkt argwanend om

Bewegende oren =  Overigens kunnen paard hun oren onafhankelijk van elkaar bewegen en kan het dus voorkomen dat je paard heel alert is naar iets wat voor hem gebeurd, maar dat iets van de zijkant, of achterkant plotseling ook zijn aandacht vraagt. In dat geval zal hij een oor naar voren gericht houden en een oor naar de plotselinge gebeurtenis keren. Het paard kan een oor op iets spannends gericht houden, maar gelijktijdig met zijn andere oor als een telescoop de omgeving blijven afscannen op mogelijk nieuw gevaar.

Een leuke tip: als je een paard een halster of hoofdstel om wilt doen, hou dan de oren in de ‘blijstand’!

Wat veel mensen niet weten is, dat paarden zo fysiek zijn, dat hun lichaam hun emoties verraadt, maar dat het tegelijkertijd ook andersom werkt: als je het lichaam in een bepaalde stand zet, zal het paard de bijpassende emotie voelen!

Dwz: als je het kopstuk over de oren schuift bij het aandoen van het halster of hoofdstel en daarbij het paard zijn oren naar achteren drukt, hij daardoor in de kwaadstand terechtkomt en zich daardoor kwaad gaat voelen! Dikke kans dat je dan probleemgedrag krijgt zoals kopschudden, bijten, of hoofd heel hoog houden zodat je er niet bij kunt etc. Mensen denken dan dat zo’n paard ‘kopschuw’ is, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Veel waarschijnlijker is dat wij dat vervelende gedrag er zelf ingetraind hebben! De kunst van correct met paarden omgaan is: doorhebben welk effect jouw eigen lichaamstaal op het paard heeft en dan deze lichaamstaal eventueel bij te stellen, zodat het paard het gewenste gedrag gaat vertonen. 

Niet zo! Oren plat

Niet zo!

Maar zo! Oren in de blijstand

Maar zo!

De volgende blog zal gaan over ‘sprekende ogen’.

Hartelijke groeten en tot volgende keer!

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *